http://plustg.com/dream

เอ…เจอรูปเก่าๆแล้ว…

 

อะ…นี่ไงรูปเมื่องานประจำปี 50ตอนนี้คงจะดป็นตอนจบ ม.3 มั๊ง หลังจากที่ค้นพบโทรศัพท์เก่าก็พบว่ามีรูปอยู่ข้างในอยู่นี่!!!จริงด้วยมันเป็นรูปงานประจำปีของร.ร. ปี2550 ซึ่งconceptของวงปีนี้เป็นแบบไฮโซย้อนยุคใส่สูทไม่ผูกไทด์ หึๆและที่สำคัญนี่คืองานแรกที่เล่นไวโอลินสองเวทีในวันเดียว  เพราะมีเวทีที่ร.ร. ใหญ่และร.ร. เล็กและเนื่องในโอกาสวันนี้เป็นวันจบหลักสูตรม.3 ด้วยได้โชว์ผลงานเพลงที่เพื่อนในร.ร.ส่วนมากจะไม่ได้ฟังกัน(เพราะส่วนมากจะแสดงงานภายนอกร.ร.ทั้งนั้น)…

 

 

และนี่เป็นรูปย้อนยุคอาจจะไม่ชัดแต่ได้บรรยากาสคลาสสิคมากๆ

 

ที่เขียนนี่ไม่ใช่เพราะอะไรแต่เพิ่งได้หาโทรศัพท์เก่าเจอก็เลยเอามาโชว์ให้ดูกันเล่นๆ…หึๆ…

เปิดเรียนSummer…

เฮ้อ…พรุ่งนี้ก็จะเปิดเรียนแล้ว…ถึงจะเป็นแค่ซัมเมอร์ก็เหอะแต่สำหรับ ม.6 มันก็คือการเรียนปกติดีๆนั่นเอง…ที่พูดยังงี้ใช่ว่าจะขี้เกียจเรียนหรอกนะแต่ทำไงอะ…คือ…มันไม่อยากจบอะ…พอขึ้น ม.6 ก็ต้องตั้งใจเคร่งวิชาเพื่อไปสอบเข้ามหาวิทยาลัย…นี่แหละคือปัญหา…อีกแค่ปีเดียวเองเหรอ…เพื่อนๆทุกคนเราจะต้องจากกันแล้วเหรอ…เป็นห่วงเพื่อนๆเหมือนกันว่าจบไปจะมีที่เรียนกันไหมหรือมาขุดมันปลูกสวนส้มนั่นก็อีกเรื่องแต่ใจจริงอยากให้มีที่เรียนต่อกันทุกคน…

เออ…อีกเรื่องอีกวงดุริยางค์ของเราหละประธานปีนี้จะพาวงไปรอดไหมแล้วถ้าเราจบไปแล้วหละวงนี้จะเป็นไงทำให้ครูของพวกเราเครียดหรือเปล่า…ยังไงซะก็ขอบอกในที่นี้ไว้เลยว่า<จะขออยู่ในวงจนกว่าจะถึงวันสุดท้ายที่เป็นนักเรียนของรัตนาฯ> นี่คือคำประกาสของลูกผู้ชายคนหนึ่งที่ขอฝากไว้ในบอร์ดแห่งนี้…

ขอจบก่อนก่อนที่จะลากยาวไปกว่านี้…ขอทุกคนจงโชคดี…

ฝากBlogเราด้วยนะ…

 

อืม…จริงๆก็ทำBlogนี้ไว้นานแล้วแหละแต่

ที่เพิ่งจริงจังกับมันเพราะว่ามานึกๆดูเราก็จะ

อยู่ ม.6 แล้วนี่เนอะเผื่อวันไหนไม่ว่างมี

อะไรก็จะมาเขียนไว้ในนี้…ยังไงก็ฝากด้วย

นะคับกับBlogของผม…

Ps. หากเพื่อนๆคนไหนที่หลงเข้ามาใน

Blogของผมนี้ก็ช่วยเม้นอะไรดีๆฝากไว้ก็ได้

นะคับ…

หากวันนั้นมาถึง...

จากวันนี้เราก็ขึ้นม.6แล้ว...เพียงเวลาอีกแค่ปีเดียวที่พวกเราจะได้อยู่ด้วยกัน มีความสุขด้วยกันอีกแค่ปีเดียวเองเหรอ?...ไม่ได้จะซึ้งหรือตอกย้ำหรอกนะ...แต่ถ้าหากวันสุดท้ายของชีวิตม.ปลายมาถึงเราจะยังคงกลั้นน้ำตาแห่งความเศร้าไว้ได้หรือไม่....เห็นรุ่นพี่แต่ละรุ่นจบไปก็เศร้าพอ หากเป็นเราหละ...หากต้องอำลาจากเพื่อนรักที่อยู่กันมาร่วม5-10ปีที่ ร.ร.แห่งนี้คงยากมากที่จะลืม...เราจะเป็นเพื่อนกัน ตลอดไป...